Podstawy VI

Grzegorz J. Nalepa

26.11.2000

1 Używanie edytora vi

Edytor tekstu jest jednym z podstawowych narzędzi pracy z komputerem, szczególnie w środowisku systemów UNIX, w których zdecydowana większość plików konfiguracyjnych i wiele formatów plików jest tekstowa. Edytor vi jest bardzo szybkim i wygodnym narzędziem edycyjnym o dużych możliwościach. Jedną z jego zalet jest również to, że występuje w każdej odmianie systemu UNIX i GNU/Linux, istnieją również wersje vi dla wielu innych systemów operacyjnych. Wszystko to sprawia, że każdy administrator powinien umieć posługiwać się vi przynajmniej w podstawowym zakresie.

2 Uruchamianie edytora

Najprościej jest uruchomić edytor przy pomocy polecenia :
$ vi plik
Edytor automatycznie otworzy podany plik, lub stworzy go, jeżeli nie istniał przedtem. Można nie podawać nazwy pliku i określić ją dopiero podczas zapisywania pliku.

3 Tryby pracy

Edytor vi ma zasadniczo 2 tryby pracy :

1. Tryb edycyjny. W tym trybie można poruszać się kursorem po całym ekranie i wpisywać tekst. Można do niego przejść przez polecenie insert.
2. Tryb poleceń. Po rozpoczęciu pracy edytor znajduje się właśnie w tym trybie. Podczas pracy można do niego przejść wciskając klawisz <Esc>. W tym trybie można wprowadzać komendy edycyjne przy pomocy kombinacji klawiszy. W edytorze istnieją 2 zbiory poleceń :
   • Tryb VI. Polecenia w tym trybie mają postać jedno lub 2 literowych skrótów. Podczas zaawansowanej pracy z edytorem można je traktować jako operatory przyjmujące argumenty, tworząc tym samym złożone makropolecenia.
   • Tryb EX. Polecenia tego trybu są poprzedzane znakiem ,,:'' i mają postać jednoliterowych skrótów. Służą najczęściej do operacji na plikach.

4 Tryb poleceń VI

Poniżej, w tablicy 1, przedstawiono podstawowe polecenia trybu VI.

 

Tablica 1: Polecenia VI

i	tryb wstawiania znaków za aktualną pozycją kursora
a	tryb wstawiania znaków przed aktualną pozycją kursora
o	wstawienie nowej, pustej linijki
x	zmazanie znaku na którym jest kursor
dd	zmazanie linijki
dw	zmazanie słowa
/tekst	szuka tekst w pliku
n	wyszukuje następne wystąpienie podanego wyżej łańcucha
N	wyszukuje poprzednie wystąpienie podanego wyżej łańcucha
h	przesunięcie kursora w lewo
j	przesunięcie kursora w dół
k	przesunięcie kursora do góry
l	przesunięcie kursora w prawo
0	początek linii
$	koniec linii
b	słowo w lewo
w	słowo w prawo
Enter	początek następnej linii
&	początek poprzedniej linii
nG	przejście do linii numer n

 

5 Tryb poleceń EX

Najczęściej używane polecenia w trybie EX zostały pokazane w tablicy 2.

 

Tablica 2: Polecenia EX

:w	zapis aktualnego pliku
:w nazwa	zapis aktualnego pliku pod podaną nazwą
:q	wyjście z programu
:wq	zapis i wyjście z programu
:q!	wymuszenie wyjścia z programu bez zapisu pliku
:r plik	wstawienie pliku zaczynając od pozycji kursora
:e plik	edycja nowego pliku

 

6 Wersje vi

Istnieje co najmniej kilkanaście wersji (implementacji) edytora vi. Zawierają one często rozszerzenia w stosunku do oryginału, tym niemniej wszystkie są zgodne z podstawowym zestawem poleceń vi.
W dystrybucjach systemu GNU/Linux najpopularniejsze to VIm, nVI, elVIs. Oferują poszerzony zestaw funkcji edycyjnych, obsługę okien, wielu plików, współpracę z kompilatorami, podświetlanie składni w językach programowania i wiele innych. Są również wyposażone w obszerną dokumentację.