Dane: mθ, przyspieszenie grawitacyjne g

Na rysunku poniżej pokazane są siły działające na klocek: ciężar klocka Q = mg i siła reakcji R (na nacisk klocka) wywierana na klocek przez płaszczyznę równi. (kliknij myszą w dowolnym miejscu na rysunku, żeby zobaczyć składowe sił)

Siły działające na ciało o masie m na równi pochyłej 
(kliknij myszą w dowolnym miejscu na rysunku, żeby zobaczyć składowe sił)

Żeby wyliczyć siłę wypadkową należy dodać wektorowo te dwie siły

Zaczynamy od wyboru układu współrzędnych. Wygodnie jest tak wybrać układ, żeby jedna oś, na przykład x, była skierowana wzdłuż równi, a druga (oś y) prostopadle do niej. Wtedy wystarczy rozłożyć na składowe tylko jedną siłę Q.
Żeby zobaczyć rozkład siły na składowe kliknij myszą w dowolnym miejscu na rysunku. Ponowne kliknięcie przywraca rysunek pierwotny.

W tak wybranym układzie współrzędnych składowe ciężaru wynoszą

Składowa Qy (nacisk na równię) jest równoważona przez reakcję równi R. Natomiast składowa Qx jest odpowiedzialna za przyspieszenie ciała. Możemy więc zastosować drugą zasadę dynamiki Newtona dla każdej składowej

Stąd wynika, że przyspieszenie ciała wynosi i jest skierowane wzdłuż równi.

Już Galileusz korzystał z równi pochyłej do analizy ruchu przyspieszonego. Regulując wysokość równi (kąt) θ możemy zmniejszać prędkość ruchu i tym samym ułatwić jego pomiar.