3. Dokumentacja techniczna programu MONITOR

Rozdział ten zawiera opis algorytmów i struktury programu MONITOR. Oprócz tego została przedstawiona krótka charakterystyka niektórych mechanizmów komunikacji procesów w systemie UNIX.

3.1 Synchronizacja procesów poprzez sygnały

Sygnał [9] jest zdarzeniem asynchronicznym zewnętrznym w stosunku do procesu, który go otrzymuje. W systemie SunOS istnieje 31 typów sygnałów, które są zdefiniowane w pliku signal.h. Przykładowym sygnałem jest SIGKILL (bezwarunkowe zabicie procesu), czy też SIGINT (przerwanie z klawiatury - na terminalu ANSI jest to naciśnięcie klawisza DEL), lub SIGUSR1 i SIGUSR2 (sygnały definiowane przez użytkownika).

W procesie, który otrzyma, lub raczej wykryje sygnał, sterowanie jest przekazywane do procedury obsługi. Jest to albo procedura standardowa (oznaczona symbolicznie przez SIG_DFL) albo procedura użytkownika. Proces może także zażądać zignorowania sygnału (symbol SIG_IGN). Do wykonania tych operacji służy funkcja:

• signal() - zdefiniuj obsługę przerwania
  Składnia: void ( *signal(int signum , void(func()) )(),
  gdzie signum - numer sygnału, func - funkcja obsługi sygnału. Funkcja zwraca adres poprzedniej procedury obsługi sygnału.

  Instrukcja signal() jest ważna tylko do najbliższego przerwania.

Wysłanie sygnału do procesu można natomiast zrealizować instrukcją:

• kill() - wyślij sygnał do procesu
  Składnia: int kill( int pid , signum ),
  gdzie pid - identyfikator procesu, signum - numer sygnału.

Przerwania mogą być wykorzystywane do odtwarzania wcześniejszego stanu procesu (cofania historii). Służą do tego następujące instrukcje:

• setjmp() - zapamiętaj stan procesu w buforze
  Składnia: int setjmp( jmp_buf env ),
  gdzie env - bufor przechowujący stan procesu. Funkcja zwraca, jako wartość, drugi parametr odpowiedniej funkcji longjmp().

• longjmp() - odtwórz stan procesu zapamiętany w buforze
  Składnia: void longjmp( jmp_buf env , int val ),
  gdzie env - bufor przechowujący stan procesu, val - wartość, którą ma zwrócić setjmp().

Do grupy funkcji, związanych z obsługą sygnałów należą także alarm() - ustawienie budzika, powodujące wysłanie sygnału SIGALRM po upływie określonego czasu oraz pause() - zawieszenie procesu aż do otrzymania sygnału.

3.2 Mechanizmy komunikacji procesów w systemie Unix

System Unix oferuje bogaty mechanizm komunikacji procesów. Ważniejszymi są:

• mechanizm TLI.

• mechanizm Socket.

• mechanizm RPC.

• potoki.

• pliki FIFO.

• mechanizmy IPC.

W pracy opisane zostaną trzy ostatnie mechanizmy. Opis pozostałych mechanizmów można znależć w pracy [16].

3.2.1 Potoki

Potok (pipeline) jest strukturą łączącą dwa procesy poprzez łącze (pipe), będące kolejką typu FIFO, do której można zapisywać dane i z której można dane pobierać. Łącze to można przedstawić jako plik o dwóch deskryptorach, z których jeden opisuje ``stronę'' służącą do pisania, a drugi do czytania. Podobnie jak w przypadku zwykłych plików istnieją tu dwa mechanizmy dostępu.

Mechanizm pierwszy oparty jest o poniższą funkcję:

• int pipe( int pdes[2] )
  pdes - tablica deskryptorów łącza (0 - czytanie, 1 - pisanie).

  Funkcja tworzy łącze i zwraca w dwuelementowej tablicy typu int deskryptory do czytania i do pisania. Z deskryptorów można następnie korzystać tak, jak w przypadku zwykłych plików, czyli poprzez funkcje read(), write() i close().

Mechanizm drugi opiera się na następujących funkcjach:

• FILE *popen( char *cmd , char *mode ) - utwórz łącze , utwórz proces potomny i przyporządkuj jego wy(we) do łącza.

• int pclose( FILE *p ) - usuń łącze, proces potomny.

Mechanizm ten jest przydatny wówczas, gdy dane mają sobie przesyłać różne programy (jeden z nich jest wówczas żródłem danych lub programem do obróbki danych).

3.2.2 Pliki FIFO - named pipes

Mianem tym określa się mechanizm podobny do opisanego powyżej, lecz służący do porozumiewania się procesów niespokrewnionych. Łącze musi zostać jawnie utworzone jako plik specjalny poprzez funkcję mknod(). Dalsze mechanizmy porozumiewania się są analogiczne jak w przypadku plików. Usunięcie łącza następuje poprzez funkcję unlink().

3.2.3 Mechanizmy IPC

Mechanizmy IPC (Inter-Proces Communication) obejmują semafory ( semaphores), kolejki komunikatów (messages) oraz wspólną pamięć (shared memory). Semafory są zrealizowane jako wielowartościowe.

Wspólna pamięć jest bardzo wygodnym mechanizmem do przekazywania danych w środowisku niesieciowym. Każdy proces, dołączony do obszaru wspólnej pamięci widzi ją w swojej przestrzeni adresowej jako tablicę typu char[] i korzysta z danych, jak ze zwykłych zmiennych.

3.3 Zastosowanie mechanizmu kolejki komunikatów w programie MONITOR

Rozdział ten zawiera informacje o mechanizmie - kolejka komunikatów (messages), wykorzystanym przeze mnie w programie MONITOR.

3.3.1 Schemat komunikacji. Opis mechanizmu wymiany danych

Program MONITOR wykorzystuje mechanizm kolejek komunikatów, w celu przesłania danych do programu przeprowadzającego symulację. Program wyświetlający wyniki symulacji wysyła informację sterującą do programu symulacji. Ten ostatni na tej podstawie, zmienia wartość parametru (w przykładzie - temperatury) układu symulowanego (rysunek 3.1).

Aby rozpocząć wymianę danych należy najpierw utworzyć kolejkę komunikatów. Dokonujemy tego funkcją init_queue() , która tworzy nową kolejkę, ale tylko wtedy, gdy taka kolejka nie istniała. Jeżeli kolejka istniała już wcześniej, to nowa nie jest tworzona. Dane są wtedy wymieniane przez ``starą'' kolejkę. Jeżeli nie chcemy korzystać ze ``starej'' kolejki, przed uruchmieniem programu należy wydać polecenie rmq, usuwające kolejkę. Program, który jest dostarczycielem danych, musi wywołać funkcję init_queue() z argumentem Q_SERVER. (tu program MONITOR). Program odbierający dane (program symulacyjny) wywołuje wymienioną funkcję z argumentem Q_CLIENT.

Po uworzeniu kolejki można już wymieniać dane pomiędzy oboma procesami. Wymiana danych odbywa się w trybie asynchronicznym. Jeżeli program wyświetlający wyniki chce przesłać dane do programu symulacyjnego, wykonuje funkcję snd_data(), która umieszcza dane w kolejce i powiadamia proces odbierający dane o dostarczeniu danych, wysyłajç do niego sygnał SIGUSR1.

Jeżeli program dokonujący symulacji odbierze sygnał (SIGUSR1), że przybyły nowe dane, wtedy wywołuje funkcję rcv_data(), która odczytauje dane z kolejki i wpisuje je do zmiennej, której adres znajduje się w zmiennej New_data.

Przed zakończeniem pracy programu symulacyjnego, wywoływana jest funkcja leave_queue(), która informuje program prezentujący wyniki symulacji, że nie będziemy już odbierać danych z kolejki. W takim przypadku nie będzie więc możliwe nadawanie danych.

Więcej informacji na temat powyższych funkcji można znależć w podrozdziale 3.3.4.

Rysunek: Ogólny schemat komunikacji

3.3.2 Pliki nagłówkowe

Aby korzystać z poniższych funkcji trzeba dołączyć następujące pliki nagłówkowe:

• #include <sys/types.h>

• #include <sys/ipc.h>

• #include <sys/msg.h>

3.3.3 Opis funkcji systemowych mechanizmu - kolejka komunikatów

Do wymiany danych i przygotowania komunikacji służą następujące cztery funkcje [14] :

1. int msgsnd( int msgid , struct msgbuf *msgp , int msgsz , int msgflg )
   Funkcja ta wysyła wiadomość do kolejki o numerze msgid, gdzie msgp jest wskażnikiem na strukturę zawierającą wiadomość, struktura ta ma następujące pola:
   1. long mtype - typ wiadomości.

   2. char mtext[1] - tekst wiadomości.

   mtype jest liczbą dodatnią, która może być używana przez proces odbierający wiadomości, w celu ich selekcji.

   mtext jest dowolnym tekstem o długości msgsz bajtów. msgflg specyfikuje akcje, wykonywane w sytuacjach wyjątkowych ( np. przekroczenie limitu ilości wiadomości).

   Jeżeli msgflg && IPC_NOWAIT ma wartość PRAWDA, wiadomość, nie będzie wysłana, a proces wywołujący tę funkcję, wykonuje następną instukcję po msgsnd.

   Jeżeli msgflg && IPC_NOWAIT ma wartość FAŁSZ, proces wywołujący zawisa, aż wiadomość będzie odebrana, lub np. kolejka zostanie usunięta z systemu. W takim przypadku, funkcja zwraca wartość -1 i ustawia zmienną errno na wartość EIDRM.

   Funkcja ta zwraca wartość 0, jeżeli wszystko przebiegło pomyślnie i -1 (ustawia dodatkowo zmienną errno na kod błędu ) w przeciwnym przypadku.

2. int msgrcv( int msgid , struct msgbuf *msgp , int msgsz , long msgtyp , int msgflg )
   funkcja ta czyta wiadomość z kolejki o numerze msgid i zapisuje ją do struktury wskazywanej przez msgp (opis struktury j. w. ). Jeżeli długość wiadomości jest większa niż msgsz bajtów i msgflg && MSG_NOERROR ma wartość PRAWDA, wtedy wiadomość jest obcinana do wartości msgsz. Część obcinana jest usuwana, ale żadna informacja o obcięciu nie jest zwracana do procesu wykonującego tą funkcję.

   Zmienna msgtyp specyfikuje typ wiadomości do odebrania, według następującego schematu:

   • Jeśli msgtyp równa się zero, odbierana jest pierwsza wiadomość z kolejki.

   • Jeśli msgtyp jest większy od zera, odczytywana jest pierwsza wiadomość typu msgtyp.

   • Jeśli msgtyp jest mniejszy od zera, odczytywana jest pierwsza wiadomość ``najniższego'' typu, który jest mniejszy lub równy niż wartość bezwzględna z msgtyp.

   msgflg określa akcje wykonywane, gdy w kolejce nie ma wiadomości o żądanym przez nas typie.

   Jeżeli msgflg && IPC_NOWAIT ma wartość PRAWDA, wtedy funkcja zwraca wartość -1 i podstawia pod zmienną errno wartość ENOMSG.

   Jeżeli msgflg && IPC_NOWAIT ma wartość FAŁSZ, wtedy proces wywołujący funkcję zawiesza się, aż:

   • wiadomość żądanego typu, zostanie zapisana do kolejki,

   • kolejka zostanie usunięta z systemu; wtedy funkcja zwróci wartość -1 i ustawi zmienną errno na wartość EIDRM,

   • proces otrzyma sygnał i go przechwyci; w takim przypadku wiadomość nie jest odbierana, a proces wykonuje akcję zgodnie ze znaczeniem otrzymanego sygnału.

   Funkcja ta zwraca liczbę bajtów wpisanych do mtext, gdy wszystko przebiegło pomyślnie i wartość -1 w przeciwnym przypadku i dodatkowo wpisuje do zmiennej errno kod błędu.

   Do utworzenia kolejki są służą poniższe funkcje:

3. int msgget( key_t key , int msgflg )
   Funkcja ta tworzy nową kolejkę i zwraca identyfikator kolejki związanej z kluczem key.

   Kolejka i związane z nią struktury danych są tworzona jeżeli:

   • wartość klucza key wynosi IPC_PRIVATE,

   • dany klucz nie jest związany z żadną kolejką i msgflg && IPC_CREAT ma wartość PRAWDA.

   W przeciwnym razie funkcja ta nie tworzy żadnej kolejki, a tylko zwraca identyfikator kolejki związanej z kluczem key.

   Identyfikator kolejki jest unikalną dodatnią liczbą całkowitą. Jest on zwracany jeżeli wszystko przebiegło pomyślnie, w przeciwnym przypadku funkcja zwraca wartość -1 i wpisuje do zmiennej errno kod błędu.

4. key_t ftok( char *path , char id )
   Funkcja ta tworzy klucz, używany przez funkcję msgget.

   Zmienna path musi zawierać nazwę ścieżki do pliku, który jest w pełni dostępny dla procesu.

   Zmienna id - znak, który charakteryzującym projekt (unikalnie).

   Funkcja ta zwraca wartość key_t, jeśli wszytko przebiegło pomyślnie lub -1, jeśli ścieżka nie istnieje lub nie jest dostępna dla procesu.

3.3.4 Opis funkcji komunikacyjnych programu MONITOR

W tym rozdziale można znależć informacje o funkcjach zawartych w module com.c, które są odpowiedzialne za komunikację pomiędzy programem wyświetlającym wyniki symulacji molekularnej, a programem dokonującym symulacji.

Moduł com.c zawiera definicje następujących funkcji:

• void init_queue( int mode )
  Funkcja ta sprawdza czy kolejka istnieje. Jeżeli tak, pobiera jej numer i wpisuje go do zmiennej MsgID, w przeciwnym przypadku tworzy nową kolejkę i zapisuje jej adres do wymienionej zmiennej. Zmienna ta jest następnie wykorzystywana przez pozostałe funkcje komunikacyjne.

  Argument mode może przyjmować wartości: Q_SERVER i Q_CLIENT. Argument ten określa, który z procesów jest odpowiedzialny za dostarczanie danych, a który za odbieranie. Aby proces dostarczający dane, mógł powiadomić proces odbierający je o nadejściu danych, musi wysłać mu odpowiedni sygnaał (tu SIGUSR1). Aby wysłać jakiemuś procesowi jakiś sygnał, należy znać jego numer (PID). Jeżeli funkcja init_client() zostanie wywołana z argumentem Q_CLIENT, wtedy proces ten wyśle swojemu partnerowi (wywołany z argumentem Q_SERVER) swój PID.

  Aby stwierdzić czy kolejka istnieje należy wywołać funkcję ftok() i msgget() w następujący sposób:

  key=ftok( <sciezka> , <dowolny identyfikator> );
  MsgID=msgget( key , 0 );
  

  Kolejka tworzy się po wywołaniu podanych funkcji następująco:

  key=ftok( <sciezka> , <dowolny identyfikator> );
  MsgID=msgget( key , IPC_CREAT | <flagi> );
  

• int leave_queue( void )
  Funkcja ta jest wykonywana przez program symulacyjny, bezpośrednio przed zakończeniem działania. Jej zadaniem jest poinformowanie procesu wysyłającego dane, że kończymy działanie i nie będziemy odbierać nowych danych.

  Funkcja ta wysyła procesowi dostarczającemu dane swój PID , wraz z informacją, że kończy odbieranie danych.

• void snd_data( char *data )
  Funkcja ta jest wywoływana przez program MONITOR w celu wysłania danych do kolejki komunikatów. Po wpisaniu danych do kolejki, zostaje wysłany sygnał do procesu odbierającego dane o przybyciu nowych informacji.

• void rcv_data( void )
  Funkcja ta jest wywoływana przez program symulacyjny (po odebraniu sygnału SIGUSR1), w celu pobrania danych z kolejki komunikatów. Po odebraniu informacji, proces zapisuje do kolejki komunikatów swój PID.

3.4 Moduł prezentacji wyników

W rozdziale tym są zawarte szczegółowe informacje o programie MONITOR takie jak opis konstrukcji programu, wykaz funkcji itp.

3.4.1 Konstrukcja programu

Program został napisany w języku C i skompilowany przy pomocy standardowego kompilalatora cc systemu SunOS. Obecna wersja została uruchomiona i przetestowana na stacji roboczej Sun SPARC SLC firmy Sun Microsystems. Procedury graficzne zostały zaczerpnięte z biblioteki Xview, pozostałe procedury korzystają ze standardowych bibliotek ANSI C.

Cały program główny znajduje się w pliku monitor.c. Funkcje komunikacyjne znajdują się w pliku com.c. Plik init.h zawiera deklaracje zmiennych i symboli dla procedur komunikacyjnych.

W programie przyjęto następującą konwencję dotyczącą nazw zmiennych i symboli:

1. Zmienne zewnętrzne zaczynają się od dużej litery np. Bufor.

2. Symbole (definiowane przez #define) są pisane wielkimi literami np. MARGIN.

3. pozostałe zmienne i nazwy funkcji są pisane małymi literami.

Na początku programu znajdują się (w kolejności ich występowania): definicje symboli, deklaracje zapowiadające funkcji, definicje zmiennych zewnętrznych oraz deklaracje właściwe funkcji.

Funkcja main(), stanowi główny trzon programu. Z niej są wywoływane pozostałe funkcje. Na początku tej funkcji zostaje wykonana procedura xv_init() w celu zainicjowania programu w środowisku WINDOWS. Następnie za pomocą procedury xv_create() są tworzone:

• Ramka główna programu.

• Ramki i panele pomocnicze.

• Obszar graficzny ramki głównej.

• Menu sterujące programem.

• Nowy kształt kursora.

• Ikona programu.

Z kolei przydzielana jest pamięć dla bufora danych i tworzona kolejka komunikatów. W celu uruchomienia całego programu wykonujemy procedurę xv_main_loop().

3.4.2 Opis funkcji

Jak wspomniałem wcześniej z poziomu funkcji main() są wywoływane pozostałe funkcje. Rozdział ten zawiera ich opis.

• void draw_chart( Canvas canvas , Pixwin *canvas_pw )
  Zadaniem tej procedury jest rysowanie wykresu funkcji, na podstawie danych zawartych w buforze. Oprócz tego jest ona odpowiedzialna za wypisanie wartości na poszczególnych osiach i podpisanie osi.

  Procedura ta jest zarejestrowana w obszarze graficznym (CANVAS), jako standardowa procedura do obsługi zdarzeń, w wyniku których wymagane jest przerysowanie wykresu, np. zmiana wymiarów okienka.

• void read_datas( void )
  Funkcja ta czyta dane (wierszami) z pliku i umieszcza je w buforze (sortując je rosnąco, jeżeli jest takie polecenie.

• double get_n_token( char *tab , int pos , int *is_ok )
  Z linijki tekstu tab, funkcja wybiera token o numerze pos. Poszczególne tokeny są rozdzielone białymi znakami. Każdy token jest napisem, zawierającym liczbę typu float.

  Ponieważ dane w pliku wejściowym są zapisywane wierszami, można powiedzieć, że zadaniem tej funkcji (w połączeniu z funkcją read_datas()) jest wczytanie z pliku określonej kolumny danych.

• void sort_bufor( double *tablica , int lewa , int prawa )
  Sortuje bufor danych, wskazywany przez zmienną tablica, począwszy od pozycji lewa, aż do pozycji prawa.

  Funkcja ta jest implementacją algorytmu sortowania szybkiego (Quick Sort) [15].

• void my_event_proc( Xv_Window window , Event *event )
  Procedura obsługi zdarzeń dla obszaru graficznego ramki głównej.

  Procedura ta jest drugą obok funkcji draw_chart, standardową procedurą do obsługi obszaru CANVAS. Jej zadaniem jest interpretacja zdarzeń zachodzących w obszarze graficznym np. ruchy myszki, wciśnięcie dowolnego klawisza myszki, wciśnięcie dowolnego klawisza na klawiaturze i inne.

  W moim przypadku są obsługiwane następujące zdarzenia:

  1. Ruchy myszki - powodują w stanie Off line, wyświetlania współrzędnych punktów znajdujących się pod kursorem (podrozdział 2.1.4, strona ).

  2. Wciśnięcie lewego klawisza myszki - oznaczenie granic obszaru rozszerzania wykresu (podrozdział 2.1.4, strona ).

  3. Naciśnięcie środkowego klawisza myszy - rozszerzenie zaznaczonego obszaru (podrozdział 2.1.4, strona ).

  4. Naciśnięcie prawego klawisza myszki - otwarcie menu głównego.

  5. Przeciągnięcie ikony pliku z obszaru programu File Manager do obszaru graficznego ramki (Drag and Drop) - załadowanie danego pliku (podrozdział 2.1.4, strona ).

• int pushed_x( Panel_item item , Event *event )
• int pushed_y( Panel_item item , Event *event )

  Procedury obsługi klawisza nazw osi (opcja Set - X axis value, Set - Y axis value). Klawisze nazw osi są tworzone dynamicznie podczas ładowania pliku z danymi, na podstawie nagłówków kolumn (podrozdział 2.1.1). Naciśnięcie danego klawisza powoduje zmianę wartości na danej osi.

• int set_y_max( Panel_item item , Event *event )
• int set_y_min( Panel_item item , Event *event )
  Procedury te obsługują panele tekstowe znajdujące się w okienku Set Y axis limit.

• void set_pressed( Panel_item item , Event *event )
  Procedura obsługi przycisku Set w okienku Set Y axis limit. Po wciśnięciu omawianego klawisza następuje aktualizacja (rysowanie) wykresu w przedziale określonym przez wartości w panelach: Y max oraz Y min.

• void end_proc( void )
  Procedura końcowa, powodująca zlikwidowanie wszystkich ramek, zamknięcie pliku wejściowego i powrót do systemu. Jest wywoływana, gdy wybierzemy opcję Quit.

• int sort( Panel_item , int value , Event *event )
  Procedura obsługi klawisza sortowania danych (opcja Sort X axis).

• void show_x_axis( Menu menu , Menu_item menu_item )
• void show_y_axis( Menu menu , Menu_item menu_item )
• void show_load_frame( Menu menu , Menu_item menu_item )
• void show_send_data_frame( Menu menu , Menu_item menu_item )
• void show_others_frame( Menu menu , Menu_item menu_item )
• void show_limit_frame( Menu menu , Menu_item menu_item )

  Procedury te służą do ``otwierania'' ramek pomocniczych. Są one wywoływane, gdy z menu wybierzemy daną pozycję np. ramka Load jest ``otwierana'', gdy z menu wybierzemy opcję Load.

• void change_status( Menu menu , Menu_item menu_item )
  Procedura wywoływana, gdy z menu wybrano opcję On LineÓff Line. Powoduje zmianę statusu programu na przeciwny.

• void show_status( void )
  Zadaniem tej procedury jest wypisanie w obszarze prawej stopki aktualnego statusu programu i wykresu.

• void change_fix( Menu menu , Menu_item menu_item )
  Procedura wywoływana, gdy z menu wybrano opcję Fixed/Unfixed. Powoduje zmianę statusu wykresu na przeciwny.

• int load_file( Panel_item item , Event *event )
  Pobiera z panela tekstowego File ramki Load nazwę pliku i wczytuje podany plik.

• int set_path( Panel_item item , Event *event )
  Procedura obsługi panela tekstowego Directory ramki pliku wejściowego Load.

• void read_names_of_column(char *col )
  Tworzy panel z przyciskami nazw osi na podstawie stringu wskazywanego przez zmienną col. Poszczególne nazwy w stringu są rozdzielone białymi znakami.

• void print_names_of_columns( int margin )
  Procedura wypisująca na danej osi jej nazwę. Jest wywoływana, gdy przyciśnięto klawisz z nazwą osi (opcja Set - X axis value, Set - Y axis value).

• void bell( void )
  Wysłanie krótkiego sygnału dżwiękowego. Jest najczęściej wywoływana, gdy jakaś operacja została wykonana błędnie.

• static Notify_value meter_itimer_expired( Notify_client meter , int wchich )
  Procedura ta powoduje uaktualnianie wykresu co pewien ustalony czas.

• int period( Panel_item , int value , Event *event )
  Powoduje zmianę okresu uaktualniania wykresu. Jest wywoływana gdy w panelu numerycznym Period, ramki Options, zmieniono wartość okresu uaktualniania.

• int send_data( Panel_item item , Event *event )
  Procedura obsługi przycisku Send i panela tekstowego ramki Send data. W wyniku wywołania tej procedury dane z panela tekstowego (np. wartość temperatury), są wysyłane do koleki komunikatów.

• long filesize( FILE *f )
  Procedura podaje rozmiar pliku wejściowego. Korzysta się z niej, aby stwierdzić czy program symulacyjny dostarczył nowych danych.

• void open_file( char *name )
  Otwiera podany plik, rysuje wykres i uruchamia procedurę cyklicznego uaktualniania wykresu.

• int go_to_begin_of_file( Panel_item item , Event *event )
• int go_to_end_of_file( Panel_item item , Event *event )
• int go_next( Panel_item item , Event *event )
• int go_previous( Panel_item item , Event *event )
  Procedury obsługi przycisków ramki z parametrami programu. Powodują one odpowiednio: przejście na początek pliku, koniec pliku, przejście do następnego ekranu, przejście do poprzedniego ekranu.

• static Notify_value check_is_open( Notify_client , int which , char *name)
  Procedura ta sprawdza cyklicznie (co 1 sekundę) czy ramka główna ukazała się już na ekranie. Jeżeli tak, to wywołuje procedurę open_file(), która ładuje plik wejściowy i rysuje na podstawie wczytanych danych wykres funkcji.

  Procedura ta jest wykonywana tylko wtedy, gdy program MONITOR wywołano z parametrem.

3.5 Komunikaty błędów

W przypadku niepoprawnej obsługi programu wyświetlającego wyniki symulacji, w obszarze stopek i na standardowym wyjściu błędów są wyświetlane wszelkie komunikaty informujące o błędach zaistniałych podczas działania programu; Są one dodatkowo poprzedzane sygnałem dżwiękowym.

1. ``File non available'' (Plik nie dostępny).
   Należy jeszcze raz załadować podany plik.

2. ``Not enough memory to create a bufor'' (Brak pamięci na utworzenie bufora danych).
   Ponieważ bufor nie został utworzony, dlatego nie można załadować do niego żadnych danych z pliku, ani ich wyświetlać. W przypadku wystąpinia tego błędu (choć jest on mało prawdopodobny) należy zmienić długość bufora (symbol BUFOR_LENGTH) w programie żródłowym i skompilować cały program jeszcze raz.

3. ``File empty'' (plik z danymi jest pusty).
   Należy poczekać, aż plik będzie zawierał jakieś dane i załadować go jeszcze raz.

4. ``Queue not init'' (Brak kolejki komunikatów).
   W przypadku wystąpienia tego błędu, nie jest możliwa wymiana danych między procesami.