DICOM »

Budowa Standardu

<< Opis standardu DICOM | DICOM | Model informacji >>

DICOM został przystosowany do sieciowej wymiany informacji (on-line) w architekturze klient-serwer, poprzez protokół TCP/IP oraz do współpracy z nośnikami wymiennymi (off-line), takimi jak dyskietki, dyski CD czy MOD. Wymiana danych na tych nośnikach odbywa się poprzez systemy plików ISO 9660 oraz FAT16. Dodatkowo dla nośników fizycznych tworzony jest plik DICOMDIR przechowujący informację o wszystkich plikach DICOM na nośniku.

Powiązania między częściami standardu przedstawia powiązania między dokumentami standardu przy wymianie danych przez sieć oraz przez nośniki fizyczne. Tłumaczenia pojęć występujących na schemacie znajdą się w dalszym tekście.


Rysunek 3. Zależności między dokumentami standardu DICOM przy wymianie informacji przez sieć (a) oraz przez nośniki fizyczne (b). Źrodło: dokument PS 3.1

Dla metod wymiany danych, zdefiniowano wspólną reprezentację danych (format danych, ang. Information Object, dokument PS 3.3) oraz rodzaje usług-serwisów (ang. Service Classes, PS 3.4) opisujących sposób współdziałania aplikacji. Współpraca aplikacji polega na wymianie specyficznych rozkazów (ang. DICOM Commands, PS 3.7). Dokładnie zdefiniowany jest poziom zgodności – wyszczególniono, jakie informacje muszą być zawarte w konkretnych przypadkach (PS 3.7, 3.8 i 3.10). Aby komunikacja była możliwa, dwa połączone systemy ustalają role jakie będą pełnić podczas komunikacji. Określają, który system jest serwerem danych (ang. Service Class Provider - SCP), a który klientem (ang. Service Class User - SCU). Określają również metodę kodowania przesyłanych danych (little endian, big endian, JPG itp.).

<< Opis standardu DICOM | DICOM | Model informacji >>

HomePage

Dydaktyka

Materiały do pobrania

Praca naukowa

Programowanie

Projekty

Lista stron


edit

Page last modified on 02.02.2009, 22:17 - Powered by PmWiki

|