Równanie różniczkowe członu inercyjnego I - rzędu ma postać:
Stąd transmitancja operatorowa tego członu przedstawia się wzorem
![]()
gdzie k jest wzmocnieniem równym stosunkowi ustalonej wartości sygnału wyjściowego do ustalonej wartości sygnału wejściowego, T jest stałą czasową.
Odpowiedź jednostkowa

gdzie 1(t) jest funkcją skoku jednostkowego
![]()
Odpowiedź impulsowa
![]()
Transmitancja widmowa
![]()
Część rzeczywista transmitancji widmowej
![]()
Część urojona transmitancji widmowej
![]()
Moduł transmitancji widmowej

Kąt fazowy
![]()
Charakterystyka logarytmiczna amplitudowa
![]()
Równanie różniczkowe członu inercyjnego II- rzędu
![]()
gdzie k jest wzmocnieniem członu określonym jako stosunek ustalonej wartości sygnału wyjściowego do ustalonej wartości sygnału wejściowego, T1, T2 są stałymi czasowymi.
Transmitancja operatorowa
![]()
Odpowiedź skokowa

Odpowiedź impulsowa

Transmitancja widmowa
![]()
Stąd

![]()

![]()
Charakterystyka logarytmiczna
![]()
Równanie różniczkowe członu oscylacyjnego II- rzędu
![]()
gdzie
To – okres drgań nie tłumionych,
ζ – współczynnik tłumienia,
k – wzmocnienie równe stosunkowi ustalonej wartości sygnału wyjściowego do ustalonej wartości sygnału wejściowego.
Transmitancja operatorowa
![]()
Odpowiedź skokowa

gdzie
.
Odpowiedź skokowa ma charakter oscylacyjny, jeżeli spełniony jest warunek:
![]()
Odpowiedź impulsowa

Transmitancja widmowa członu oscylacyjnego
![]()
Stąd

![]()

![]()
Charakterystyka logarytmiczna
![]()
Równanie różniczkowe członu całkującego idealnego
![]()
gdzie k jest współczynnikiem wzmocnienia równym stosunkowi pochodnej sygnału wyjściowego w stanie ustalonym do sygnału wejściowego w stanie ustalonym.
Transmitancja operatorowa
![]()
Odpowiedź jednostkowa
![]()
Odpowiedź impulsowa
![]()
Transmitancja widmowa
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Równanie różniczkowe członu całkującego z inercją
![]()
gdzie k jest współczynnikiem wzmocnienia równym stosunkowi pochodnej sygnału wyjściowego w stanie ustalonym do sygnału wejściowego w stanie ustalonym, T jest stałą czasową części inercyjnej członu.
Transmitancja operatorowa
![]()
Odpowiedź jednostkowa

Odpowiedź impulsowa

Transmitancja widmowa
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Równanie różniczkowe członu różniczkującego idealnego
![]()
gdzie k jest współczynnikiem wzmocnienia równym stosunkowi sygnału wyjściowego do pochodnej sygnału wejściowego.
Transmitancja operatorowa
Odpowiedź jednostkowa
![]()
Odpowiedź impulsowa
![]()
Pochodna funkcji ![]()

Transmitancja widmowa
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Równanie różniczkowe członu różniczkującego z inercją
![]()
gdzie k jest współczynnikiem wzmocnienia równym stosunkowi sygnału wyjściowego do pochodnej sygnału wejściowego.
Transmitancja operatorowa
Odpowiedź jednostkowa
![]()
Odpowiedź impulsowa
![]()
Transmitancja widmowa
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Człon opisany równaniem
![]()
nazywamy członem opóźniającym.
Transmitancja członu opóźniającego
![]()
Odpowiedź jednostkowa
![]()
Odpowiedź impulsowa
![]()
Transmitancja widmowa
![]()
czyli
![]()
zatem
![]()
![]()
![]()
![]()
Charakterystyka logarytmiczna
![]()
![]()
ma transmitancję operatorową
![]()
Odpowiedzi jednostkową i impulsową można wyznaczyć w sposób przybliżony
za pomocą aproksymacji Padego.
Transmitancja widmowa
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Charakterystyka logarytmiczna
![]()