[...] Dochodzimy do gmachu Akademii Górniczo-Hutniczej, która jako Akademia Górnicza został powołana do życia w 1919, i była wówczas jedyną tego typu uczelnią techniczną w Polsce. Wcześniej ogłoszony został konkurs na budynek, wygrany przez Sławomira Odrzywolskiego, Adama Ballenstedta i Jerzego Struszkiewicza. Nagrodzony projekt nie został jednak zrealizowany. Natomiast w latach 1923-1935 wg zmodyfikowanych planów postawiono obecny budynek główny pod kierunkiem Slawomira Odrzywolskiego i Wacława Krzyżanowskiego. W okresie okupacji niemieckiej mieściła się tutaj siedziba Generalnego Gubernatorstwa. Przed wejściem do budynku wznoszą się dwie potężne rzeźby symbolizujące wydziały górniczy i hutniczy. Oparto je na przedwojennych (1935) rzeźbach Jana Raszki, które uległy zniszczeniu w 1954. Obecne zrekonstruowano w 1979, w sześćdziesięcie założenia uczelni. Postać górnika odtworzył w brązie Bogusz Salwiński, a hutnika Jan Siek. W głównym budynku kilka tablic pamiątkowych, m.in. ku upamiętnieniu aresztowania w 1939 profesorów; na uczelni Muzuem Historii AGH. Przed gmachem AGH dostrzegamy rzeźby plenerowe Bronisława Chromego.

Michał Rożek: Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa.
Warszawa-Kraków, Wydawnictwa Naukowe PWN 1993.