Diabazy to niezbyt precyzyjne, zwyczajowe określenie magmowej, zasadowej, melanokratycznej skały magmowej, hipabysalnej, subwulkanicznej lub wylewnej klasy bazaltoidów. Mają barwy czarne lub ciemnoszare. W odróżnieniu od bazaltoidów mają tekstury porfirowe, a czasami nawet fanerokrystaliczne, drobnokrystaliczne. Struktury mają bezładne, rzadziej uporządkowane i najczęściej zbite. W odmianach wylewnych mogą pojawić się jednak pęcherze po gazach. W składzie mineralnym diabazów dominują schlorytyzowane i zuralityzowane (zob. gabroidy) pirokseny oraz zsaussurytyzowane plagioklazy wapniowe (zob. gabroidy) (Ryka & Maliszewska ).
Występowanie
Tworzą najczęściej zasadowe żyły, dajki, sille, części centralne podmorskich wylewów wulkanicznych o typie bazaltoidów.
Bibliografia
- Bolewski A., Parachoniak W., . Zarys petrografii. Akademia Górniczo-Hutnicza im. St. Staszica w Krakowie, Kraków.
- Bolewski A., Parachoniak W., . Petrografia. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
- Majerowicz A., Wierzchołowski B., . Petrologia skał magmowych. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
- Ryka W., Maliszewska A., . Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa.
- Żaba J., . Ilustrowany słownik minerałów i skał. Videograf II, Katowice.