Epidot (Ca2(Fe3+,Al)Al2[O|(OH)|(SiO4)|(Si2O7)]) to pospolity minerał z grupy krzemianów. Powstaje w wyniku przemian hydrotermalnych skaleni oraz innych krzemianów bogatych w wapń, glin i niekiedy żelazo. Może zawierać domieszki Sr, Na, K, Mg, Fe²⁺, Mn i Ti, a także do 5% pierwiastków ziem rzadkich.
EPIDOT
CECHY MAKROSKOPOWE
- Postać występowania Układ jednoskośny. Minerał często występuje w postaci skupień ziarnistych, blaszkowych lub zbitych.
- Pokrój kryształów tworzy kryształy o pokroju słupkowym lub igiełkowym, wydłużone wzdłuż osi y
- Barwa odznacza się barwą od żółtozielonej, zielonej lub czarnozielonej po niemal czarną.
- Połysk szklisty
- Rysa szara
- Twardość 6–7
- Łupliwość doskonała według {001}.
- Gęstość 3,25–3,50 g/cm3
- Inne cechy
WYSTĘPOWANIE
Epidot występuje w skałach metamorficznych (łupkach chlorytowych, amfibolitach i erlanach). Wraz z grossularem (hessonitem), wezuwianem i innymi minerałami, epidot jest częstym produktem metamorfizmu kontaktowego wapieni (np. w miejscowości Žulová koło Jeseníka). Często wypełnia szczeliny w granitoidach (np z masywu Strzegom-Sobótka). Druzy kryształów epidotu spotyka się w pegmatytach np. w Tatrach. Najładniejsze okazy znane są z okolic Salzburga.
